Breviarium ab urbe condita de Eutropio

Para que podáis traducir todo lo que queráis, aquí os dejo el texto completo del Breviarium de Eutropio.
Pulsa aquí

Primeros Ejercicios para la 2º evaluación

    

      1) Analice y traduzca las siguientes frases

1.   Servi dominum mane salutabant.

2.  Fili, multos libros legere debes.

3.  Magnus adversariorum numerus ad oppidi portas pugnabat.

4. Incolae magna cura oppidi muros aedificabant.

5. In castris viri magna diligentia arma parabant.

6.  Romani, deorum auxilio victoria nostra est.

7.  Veros amicos in adversa fortuna videbimus.

8.  Vinum est donum Bacchi, oleum est magnum donum Minervae.

9. Piger agricola numquam agrum frugiferum colit.

2) Los verbos salutabant; debes; est; colit:

- Enunciado completo

- Temas

- Futuro (simple) y Futuro perfecto; Pretérito perfecto y Pretérito Pluscuamperfecto de Indicativo

 3) Escriba en latín las siguientes frases

Leéis con gran alegría las cartas de los amigos.

El señor da al siervo las cartas y el siervo lleva las cartas al amigo del señor.

Texto 1 para la 2ª Evaluación

ROMANVS DIVES IN DOMO SVO

Quomodo Romanus diem agit? Prima luce surgit, paucum panem et caseum edit. Deinde patronus clientibus pecuniam cottidianam et aliquid cibi praebet. Patronus servos possidet, qui domo vel negotiis occupati sunt. Post meridiem  Romani cenant; divites saepe familiares et amicos invitant. In triclinio accubantes digitis cenant – semper “ab ovo usque ad malum”. Nonnumquam cibos extraordinarios edunt, velut glires, sumen, phoenicopterum. Omnes fere cibos condiunt liquore salso, quem herbis, piscibus, vino malorum fabricant et “garum” vel “liquamen” appellant. Romani pauperes pane, olivis, uvis, melle contenti sunt; saccharon  ignotum est. Raro carnem edunt. Nocte appropinquante omnes cubitum eunt, quod nihil nisi lucernas olearias habent ad illuminandum. In domibus balnea rara sunt. Romani aqua frigida se lavant sine “sapone”.  Servi tunica ussi sunt. Cives Romani togam supra tunicam habent. Pueri civium bulla aurea circum collum ornati sunt.  

Más textos de este estilo aquí

Texto: La leyenda de Rómulo y Remo

LEYENDA DE RÓMULO Y REMO

            Proca, rex Albanorum, duos filios, Numitorem et Amulium, habuit. Numitori, qui natu maior erat, regnum legavit; sed Amulius, invidia incitatus, fratrem regno expulit et, ut eum sobole privaret, Rheam Silviam, eius filiam, Vestalem fecit. Haec tamen geminos edidit, Romulum et Remum, quorum pater Mars ipse erat. Statim Amulius, ira incensus, Rheam Silviam in carcerem coniecit, eiusque filios, in alveo impositos, abiecit in Tiberim, qui tunc forte super ripas erat effusus; sed, relabente flumine, aqua mox alveum in sicco reliquit. Vastae tum in iis locis solitudines erant. Lupa, ut fama est, ad vagitum infantium accurit, et, matris ministerium suscipiens, eorum oribus mammas admovit eosque lacte suo nutrivit.

Cum lupa saepius ad parvulos veluti ad catulos reverteretur, Faustulus, pastor regius, rem animadvertit infantesque in suam casam transtulit, Accaeque Larentiae coniugi tradidit, ut ab ea alerentur. Hi, inter pastores educati, primo ludicris certaminibus vires auxerunt, deinde feras venari in saltibus coeperunt et latrones a pecorum rapinis arcere. Quodam die iis insidiati sunt latrones: Remus captus abductusque est; Romulus autem evadere potuit. Tunc Faustulus, necessitate compulsus, indicavit Romulo quis esset eius avus quae mater. Statim Romulus, armatis pastoribus, Albam, ubi regnabat Amulius, properavit.

            Interea latrones Remum ad Amulium regem perduxerant, eum affirmantes in Numitoris agros multas incursiones fecisse. Ideo Remus Numitori a rege traditus est ad supplicium; at Numitor, considerato adulescentis vultu, nepotem suum agnovit; Remus enim oris lineamentis erat matri simillimus, eiusque aetas tempori expositionis congruebat. Dum ea res animum Numitoris anxium tenet, repente Romulus albam advenit, fratrem liberat, Amulioque interfecto, avum Numitorem in regnum restituit.

            Deinde Romulus et Remus urbem condere decreverunt in lociis ipsis ubi expositi educatique erant; sed de imperio inter eos orta est magna contentio, et, ut res a deis diiudicaretur, adhibuerunt auspicia. Remus quidem sex vultures vidit prior, Romulus autem paulo post duodecim. Hic igitur, augurio victor, urbem futuram aratro designavit Romamque vocavit, et edixit ne quis sulcum vomere circumductum transiliret. At Remus hanc fossam sacram transiluit irridens. Tum vero Romulus iratus fratrem interficit, his increpans verbis: “Sic deinde malo afficiatur quicumque transiliet moenia mea”. Ita imperio solus potitus est Romulus.

Texto: Vulcano y pandora

VULCANO Y PANDORA

Vulcanus taeter et deformis erat. Ideo pater eum e caelis in terras proiecit. Sed terrarum incolae acceperunt Volcanum infantem. Postea in speluncis montis Aetnae cum cyclopibus laboravit, nam erat peritissimus faber omnium immortalium. Achilli galeam, loricam et scutum fecit. His armis Hectorem Achilles vicit et necavit. Praecipuum opus eius hoc fuit: aqua et argilla mulierem pulcherrimam fecit. Hanc feminam dei ipsi honorabant, multa dona ei praebuerunt et vocaverunt illam Pandoram.

Texto: La espada de Damocles

LA ESPADA DE DAMOCLES

Quondam vir stultus, cui Damocles nomen erat, in regiam Dionysi tyranni venit atque regiarum aedium magnificentiam spectavit. Magna admiratione captus beatam tyranni vitam magnopere laudabat. Tunc Dionysus tyrannus hominem stultum ad se vocavit atque ei dixit:

“Visne igitur, o Damocle, quando mea vita tibi grata est, fortunam meam temptare ac vitam vivere?”.

Damocles laetus annuit. Tyrannus hominem in aureo lecto colocavit. Deinde servi delecti omnia, quae Damocles cupiebat, diligenter ei praebant: unguenta, odores, coronas ... In mensa ante Damoclem epulas exquisitas ponebant.

            Damocles beatus erat. Sed in magno gaudio fulgentem gladium, de tecto pendentem atque capiti suo imminentem, conspexit. Itaque, magno timore captus, nec pulchros servos, nec argentea vasa adspiciebat. Ne quidem cibos exquisitos tangere audebat. Tandem tyranno rogavit ut abire liceret, quoniam iam non beatus erat.

            Etenim is, qui mortem perpetuo timet, nullo modo beatus esse potest.

Antiguos manuales de Griego clásico

Me parece que os puede resultar curioso ver cómo eran los libros de texto de hace más de un siglo:
A Greek Reader
A first Greek Course
A greek boy at home
Vocabulary to A greek boy at home