Calendario Romano

Mostrando entradas con la etiqueta Latín I. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Latín I. Mostrar todas las entradas

viernes, 28 de febrero de 2020

Alfabeto latino

Para comenzar el curso de Latín I, empezaramos por lo más elemental: el alfabeto y su pronunciación:

Mayúsculas
Α
Β
C
D
E
F
G
H
I
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
V
X
Y
Z




Minúsculas
a
b
c
d
e
f
g
h
i
k
l
m
n
o
p
q
r
s
t
v
x
y
z




Pronunciación
a
b
k
d
e
f
g
-
i
k
l
m
n
o
p
k
r
s
t
u
ks
i,y
ds





El latin tiene unas características especiales:

Los sonidos    ph = f

ch = k

th = t

ll se realiza por separado Ej: Gallia = Gal-lia

qu se realiza por separado Ej: qui = cui

gu se realiza por separado Ej: sanguis = sangüis

x = ks

z = ds



Una animación interesante de la evolución del alfabeto desde su invención (por los fenicios) hasta el alfabeto latino la encontramos en http://terpconnect.umd.edu/~rfradkin/latin-5.gif

domingo, 20 de enero de 2019

viernes, 26 de febrero de 2016

Primeros Ejercicios para la 2º evaluación

    

      1) Analice y traduzca las siguientes frases

1.   Servi dominum mane salutabant.
2.  Fili, multos libros legere debes.
3.  Magnus adversariorum numerus ad oppidi portas pugnabat.
4. Incolae magna cura oppidi muros aedificabant.
5. In castris viri magna diligentia arma parabant.
6.  Romani, deorum auxilio victoria nostra est.
7.  Veros amicos in adversa fortuna videbimus.
8.  Vinum est donum Bacchi, oleum est magnum donum Minervae.
9. Piger agricola numquam agrum frugiferum colit.

2) Los verbos salutabant; debes; est; colit:
- Enunciado completo
- Temas
- Futuro (simple) y Futuro perfecto; Pretérito perfecto y Pretérito Pluscuamperfecto de Indicativo


 3) Escriba en latín las siguientes frases

Leéis con gran alegría las cartas de los amigos.


El señor da al siervo las cartas y el siervo lleva las cartas al amigo del señor.


Texto 1 para la 2ª Evaluación


ROMANVS DIVES IN DOMO SVO


Quomodo Romanus diem agit? Prima luce surgit, paucum panem et caseum edit. Deinde patronus clientibus pecuniam cottidianam et aliquid cibi praebet. Patronus servos possidet, qui domo vel negotiis occupati sunt. Post meridiem  Romani cenant; divites saepe familiares et amicos invitant. In triclinio accubantes digitis cenant – semper “ab ovo usque ad malum”. Nonnumquam cibos extraordinarios edunt, velut glires, sumen, phoenicopterum. Omnes fere cibos condiunt liquore salso, quem herbis, piscibus, vino malorum fabricant et “garum” vel “liquamen” appellant. Romani pauperes pane, olivis, uvis, melle contenti sunt; saccharon  ignotum est. Raro carnem edunt. Nocte appropinquante omnes cubitum eunt, quod nihil nisi lucernas olearias habent ad illuminandum. In domibus balnea rara sunt. Romani aqua frigida se lavant sine “sapone”.  Servi tunica ussi sunt. Cives Romani togam supra tunicam habent. Pueri civium bulla aurea circum collum ornati sunt.  


Más textos de este estilo aquí

Texto: La leyenda de Rómulo y Remo

LEYENDA DE RÓMULO Y REMO


            Proca, rex Albanorum, duos filios, Numitorem et Amulium, habuit. Numitori, qui natu maior erat, regnum legavit; sed Amulius, invidia incitatus, fratrem regno expulit et, ut eum sobole privaret, Rheam Silviam, eius filiam, Vestalem fecit. Haec tamen geminos edidit, Romulum et Remum, quorum pater Mars ipse erat. Statim Amulius, ira incensus, Rheam Silviam in carcerem coniecit, eiusque filios, in alveo impositos, abiecit in Tiberim, qui tunc forte super ripas erat effusus; sed, relabente flumine, aqua mox alveum in sicco reliquit. Vastae tum in iis locis solitudines erant. Lupa, ut fama est, ad vagitum infantium accurit, et, matris ministerium suscipiens, eorum oribus mammas admovit eosque lacte suo nutrivit.
Cum lupa saepius ad parvulos veluti ad catulos reverteretur, Faustulus, pastor regius, rem animadvertit infantesque in suam casam transtulit, Accaeque Larentiae coniugi tradidit, ut ab ea alerentur. Hi, inter pastores educati, primo ludicris certaminibus vires auxerunt, deinde feras venari in saltibus coeperunt et latrones a pecorum rapinis arcere. Quodam die iis insidiati sunt latrones: Remus captus abductusque est; Romulus autem evadere potuit. Tunc Faustulus, necessitate compulsus, indicavit Romulo quis esset eius avus quae mater. Statim Romulus, armatis pastoribus, Albam, ubi regnabat Amulius, properavit.
            Interea latrones Remum ad Amulium regem perduxerant, eum affirmantes in Numitoris agros multas incursiones fecisse. Ideo Remus Numitori a rege traditus est ad supplicium; at Numitor, considerato adulescentis vultu, nepotem suum agnovit; Remus enim oris lineamentis erat matri simillimus, eiusque aetas tempori expositionis congruebat. Dum ea res animum Numitoris anxium tenet, repente Romulus albam advenit, fratrem liberat, Amulioque interfecto, avum Numitorem in regnum restituit.

            Deinde Romulus et Remus urbem condere decreverunt in lociis ipsis ubi expositi educatique erant; sed de imperio inter eos orta est magna contentio, et, ut res a deis diiudicaretur, adhibuerunt auspicia. Remus quidem sex vultures vidit prior, Romulus autem paulo post duodecim. Hic igitur, augurio victor, urbem futuram aratro designavit Romamque vocavit, et edixit ne quis sulcum vomere circumductum transiliret. At Remus hanc fossam sacram transiluit irridens. Tum vero Romulus iratus fratrem interficit, his increpans verbis: “Sic deinde malo afficiatur quicumque transiliet moenia mea”. Ita imperio solus potitus est Romulus.

Texto: Vulcano y pandora

VULCANO Y PANDORA

Vulcanus taeter et deformis erat. Ideo pater eum e caelis in terras proiecit. Sed terrarum incolae acceperunt Volcanum infantem. Postea in speluncis montis Aetnae cum cyclopibus laboravit, nam erat peritissimus faber omnium immortalium. Achilli galeam, loricam et scutum fecit. His armis Hectorem Achilles vicit et necavit. Praecipuum opus eius hoc fuit: aqua et argilla mulierem pulcherrimam fecit. Hanc feminam dei ipsi honorabant, multa dona ei praebuerunt et vocaverunt illam Pandoram.

Texto: La espada de Damocles

LA ESPADA DE DAMOCLES
Quondam vir stultus, cui Damocles nomen erat, in regiam Dionysi tyranni venit atque regiarum aedium magnificentiam spectavit. Magna admiratione captus beatam tyranni vitam magnopere laudabat. Tunc Dionysus tyrannus hominem stultum ad se vocavit atque ei dixit:
“Visne igitur, o Damocle, quando mea vita tibi grata est, fortunam meam temptare ac vitam vivere?”.
Damocles laetus annuit. Tyrannus hominem in aureo lecto colocavit. Deinde servi delecti omnia, quae Damocles cupiebat, diligenter ei praebant: unguenta, odores, coronas ... In mensa ante Damoclem epulas exquisitas ponebant.
            Damocles beatus erat. Sed in magno gaudio fulgentem gladium, de tecto pendentem atque capiti suo imminentem, conspexit. Itaque, magno timore captus, nec pulchros servos, nec argentea vasa adspiciebat. Ne quidem cibos exquisitos tangere audebat. Tandem tyranno rogavit ut abire liceret, quoniam iam non beatus erat.
            Etenim is, qui mortem perpetuo timet, nullo modo beatus esse potest.

jueves, 28 de enero de 2016

Resumen_Gramática_latina


Este enlace, aunque no sea muy atractivo, es muy claro y cómodo para una consulta rápida de la gramática latina. Aquí

miércoles, 27 de enero de 2016

Texto_Orfeo y Eurídice



ORFEO Y EURÍDICE

Orpheus poeta feras etiam cantu suo domabat atque magna saxa lyrae suavitate movebat. Eurydicam, pulchram feminam, in matrimonio habebat multumque amabat. Orpheus beatus erat, sed vipera Eurydicam in prato mordet suoque veneno propere necat. Eurydica in Inferos, mortuorum magna regna, descendit. Orpheus in Inferos venit atque inter mortuorum umbras quaerebat Eurydicam suam.
 Postremo etiam Proserpinam, Inferorum deam reginamque, suis verbis canoris movit. Proserpina dea Eurydicam Orpheo reddit. Iam Orpheus Eurydicam ex Inferis in terras secum ducebat laetusque erat. Orpheus ad Inferos respicere non debebat, sed, magna cura motus, ad Inferos respexit. Tunc Eurydica in Inferos rursus descendit atque in Inferis perpetuo mansit. Orpheus in terras ex Inferis venit atque in terris maestus errabat atque Eurydicam cum multis lacrimis maestisque verbis diu appellabat.


Texto_Minerva y Diana


Minervam, sapientiae deam, amamus. Poetae prudentiam Minervae laudant et statuam aramque Minervae rosis ornant, atque gloriam Minervae saepe laudant. Aras Dianae, deae lunae et silvarum, rosis ornamus, nam Diana dea feras sagittis saepe vulnerat et captat. Puellae aras Dianae rosis ornant.


Fabulae carae sunt puellis, nam fabulae puellas delectant. Multae fabulae memorant antiquas deas. Minerva dea non solum sapientiae magna dea est, sed etiam pugnas amat atque hastam galeamque habet. Multae erant statuae et arae Minervae, regina incolarum Graeciae. Graecae puellae magna cura Minervae aras rosis ornant. Diana, lunae silvarumque dea, sagittas portat atque sagittis feras vulnerat et necat. Cerva Dianae sacra erat.

Las declinaciones

Cuadro resumen de las 5 declinaciones

Declinaciones

Para recordar bien la 1ª y 2ª declinaciones creo que este enlace os va a gustar:

La chanson des déclinations

Este otro me gusta menos pero igual os ayuda también

rap

viernes, 2 de octubre de 2015

Practicando la 1ª declinación

Ejercicios para trabajar en clase y en casa


A)    Declinación en singular y plural:
            victoria, pecunia, dea, grata.
B)     Declinación conjunta en singular y plural:
            bona vita, parva puella, magna insula.
C)     Hay que escribir en el caso correspondiente:
            filia (ac.s.), dea (d.p.), magna (d.s.), agricola (g.s.).
D)    Hay analizar morfológicamente:
            poetae, ancillis, stulta, doctas.
E)    Análisis morfológico y sintáctico y traducción:
1.- Magnam victoriam speras.
2.- Stellae altae longam viam monstrabant.
3.- Filia tua amicas superabat.
4.- Parva puella novam victoriam nuntiat.
5.- Parvas puellas vocabamus.
6.- Bonam viam monstratis.
7.- Puellae longas vias tolerabant.
8.- Vitam bonam filiae tuae sperant.
9.- Parva puella longam vitam sperat.
19.- Puellis pecuniam dabamus.
20.- Insularum regina aquam agricolis dabat.
21.- Reginam in magna insula videbatis.
22.- Nautae reginam insulae non timebant.
23.- Magna laetitia vastam silvam videbamus.
24.- In piratarum insulis magnam aquae copiam videbas.
25.- Agricolae magna laetitia aquam vident.
26.- Magnae divitiae non semper magnam laetitiam dant.
27.- Incolae in silvis insidias parabant.
28.- Regina multas rosas deabus portabat.
29.- In Italia longas vias videbamus.
30.- Puellae rosas magna diligentia curabant. 

                TRADUCCIÓN INVERSA
a-    Tu hija preparaba buenas cenas.
l-    En una isla pequeña reinaba una gran reina.
b-   Tus hijas llaman a (sus) nuevas amigas.
m- La reina de las islas tenía muchas hijas.
c-    Queremos a (nuestras) hijas.
n-   La reina da agua a las niñas.
d-   Llamas a (tu) hija.
o-   La hija del poeta no tiene dinero.
e-    Preparáis la cena.
p-   El poeta tenía una hija pequeña.
f-     Soportábamos una larga lucha.
q-   La hija del poeta era pequeña.
g-    Soportáis a las amigas.
r-     En Hispania existían grandes bosques.
h-   Preparan una nueva lucha.
s-    Las tropas de la reina estaban en la isla.
i-     Llamabais a (vuestras) hijas.
t-     El campesino está en Roma.
j-     Roma está en Italia.
u-   En la isla había un largo desfiladero.
k-   Sois los navegantes de las islas.






















       VOCABULARIO

SUSTANTIVOS:


agricola,-ae (m.): agricultor.
epistula,-ae: carta.
pirata,-ae: pirata.
amica,-ae: amiga.
femina,-ae: mujer.
poeta,-ae (m.): poeta.
amicitia,-ae: amistad.
filia,-ae: hija.
porta,-ae: puerta.
ancilla,-ae: criada.
flamma,-ae: llama, fuego.
puella,-ae: niña.
angustiae,-arum: desfiladero.
fortuna,-ae: fortuna,suerte.
pugna,-ae: lucha.
anima,-ae: alma.
fuga,-ae: fuga, huída.
regina,-ae: reina.
aqua,-ae: agua.
Hispania,-ae: Hispania.
Roma,-ae: Roma.
aquila,-ae: águila.
incola,-ae (m.): habitante.
rosa,-ae: rosa.
audacia,-ae: osadía, audacia.
insidiae,-arum: amenazas.
sapientia,-ae:sabiduría.
causa,-ae: causa.
insula,-ae: isla.
scriba,-ae (m.):escriba.
cena,-ae: comida, cena.
Italia,-ae: Italia.
serva,-ae: sierva.
centuria,-ae: centuria.
laetitia,-ae: alegría.
silva,-ae: bosque.
copia,-ae: abundancia.
littera,-ae: letra.
stella,-ae: estrella.
copiae,-arum: tropas.
litterae,-arum: carta.
terra,-ae: tierra.
dea,-ae: diosa.
nauta,-ae (m.): marinero.
via,-ae: camino.
diligentia,-ae: diligencia.
patria,-ae: patria.
victoria,-ae: victoria.
divitiae,-arum: riquezas.
pecunia,-ae:dinero,riqueza.
vita,-ae: vida.







ADJETIVOS

alta: alta.
mala: mala.
antiqua:antigua.
multa:mucha.
bona: buena.
nova: nueva.
cara: querida.
parva:pequeña.
clara: ilustre.
pulchra:hermosa,limpia.
docta: sabia.
stulta: estúpida, tonta.
grata:agradable.
tua: tu, tuya.
iusta: justa.
vasta: grande.
longa: larga.
vera: verdadera.
magna: grande.

ADVERBIOS
non: no.
semper: siempre.




VERBOS
amo,amas,amare: amar, querer.
curo,curas,curare: cuidar.
do,das,dare: dar.
habeo,habes,habere: tener.
laboro,laboras,laborare: trabajar.
monstro,monstras,monstrare: mostrar.
nuntio,nuntias,nuntiare: anunciar, comunicar.
paro,paras,parare: preparar.
porto,portas,portare: llevar.
regno,regnas,regnare: reinar.
spero,speras,sperare: esperar.
sum,es,esse: ser, estar, existir, haber.
supero,superas,superare: superar, vencer.
timeo,times,timere: temer.
tolero,toleras,tolerare: tolerar, soportar.
video,vides,videre: ver.
voco,vocas,vocare: llamar.